"özgürlüğün geldiği gün
o gün ölmek yasak!"
cemal süreya
"iki denizin birleştiği yerde, Süleymaniyesiz Istanbul, eksik bir tümce kadar anlamsız."
sinan, abidin dino.
"Şüphesiz eski bir frenks kadar
Alışkın değilsin bekleyişlere
Ama suskunsun bir sfenks kadar
Susmak birşeylerin anlatımıysa
Şüphesiz en anlamlı şeydir susmak"
ters yüz edilen, ahmet telli.
"…there are moments when we can’t, when we don’t know how to lose our way. even if we always go in the wrong direction. even if we lose all our points of reference. even if it begins to grow late and we feel the weight of morning as we advance. there are times when no matter how we try to find out what we don’t know, we can’t lose our way. and perhaps we long for the time when we could be lost. the time when all streets were new."
ways of going home, alejandro zambra.
"back then we did not know the names of the streets, of the trees, of the birds. we did not need to. we lived with few words and it was possible to answer any question by saying: I do not know. we did not think it was ignorance. we called it honesty. later we learned, little by little, the nuances. the names of trees, birds, rivers. and we decided that any words were better than silence."
ways of going home, alejandro zambra.
"
üç kere üç dokuz eder
bilirsin
birin karesi birdir
kare kökü de
bilirsin
“mutlu aşk yoktur”
bilirsin
ama baharda ya da dışarda
sonsuz göğün altında
aşkın aşkla çarpımı
nedendir bilinmez
garip bir biçimde
hep sonsuzdur
kare kökü de yoktur
"sibernetik, turgut uyar.
"
Y apenas cabe en la mano.
pero que penetra frio
por las carnes asombradas
y alli se para, en el sitio
donde tiembla enmaranada
la oscura raiz del grito.
-
avucuna sığar insanın,
ne var ki şaşkın bedene
bir buz parçası gibi batar
ta ki düğümlenmiş titreyen
çığlığın kara köküne
rastlayıncaya kadar.
bodas de sangre / kanlı düğün, federico garcia lorca.
"insan insanın sığınağıdır."
masumlar, burhan sönmez.
"böylece bir kere daha boynunlayız sayılı yerlerinden
en uzun boynun bu senin dayanmaya ya da umudu kesmemeye
laleli’den dünyaya doğru giden bir tramvaydayız
birden nasıl oluyor sen yüreğimi elliyorsun
ama nasıl oluyor sen yüreğimi eller ellemez
sevişmek bir kere daha yürürlüğe giriyor
bütün kara parçalarında - Afrika dahil"
üvercinka, cemal süreya.
"hançerin bir yüzüne biz Hain’i kazımıştık, öbür yüzüne onlar Yurtsever’i. hançeri kınına soktum."
mihman, akif kurtuluş.
"bazen bir soru sorar, sadece sorduğun için cesaret satın alırsın. sen sustuğun, sen cesaret edemediğin için ben cesur oldum. bu kadar. daha fazlası değil."
mihman, akif kurtuluş.
"hayat kısa,
kuşlar uçuyor."
cemal süreya.
"
Bir kentin ortasında,
Odasında bir evin
Serilir ayaklarının ucuna
Bozkır ıssız ve derin.
Ne zaman yanına konsa
Ayrılık bir özlemin.
Adından bir güvercin
Sesim, sesim, sesim
Takılıp kara bir çalıya,
Çırpınır kurtulmak için.
Bir kentin ortasında,
Odasında bir evin.
odasında bir evin, metin altıok.
"
güllerin bedeninden dikenlerini teker teker koparırsan
dikenleri kopardığın yerler teker teker kanar
dikenleri kopardığın yerleri bir bahar filân sanırsan
kürdistan’da ve muş - tatvan yolunda bir yer kanar
muş - tatvan yolunda güllere ve devlete inanırsan
eşkıyalar kanar kötü donatımlı askerler kanar
sen bir yaz güzelisin, yaprakların ekşi, suda yıkanırsan
portakal incinir, tütün utanır, incirler kanar
bir yolda el ele gideriz, o yolda bir gün usanırsan
padişahlar ve muşlar kanar, darülbedayiler kanar
muş - tatvan yolunda bir gün senin akşamın ne ki
orada her zaman otlar otlar ergenlikler kanar
el ele gittiğimiz bir yolda sen git gide büyürsen
benim içimde çok beklemiş, çok eski bir yer kanar
yokuş yol’a, turgut uyar.
"
sometimes you climb out of bed in the morning and you think,
I’m not going to make it, but you laugh inside
remembering all the times you’ve felt that way, and
you walk to the bathroom, do your toilet, see that face
in the mirror, oh my oh my oh my, but you comb your hair anyway,
get into your street clothes, feed the cats, fetch the
newspaper of horror, place it on the coffee table, kiss your
wife goodbye, and then you are backing the car out into life itself,
like millions of others you enter the arena once more.
you are on the freeway threading through traffic now,
moving both towards something and towards nothing at all as you punch
the radio on and get Mozart, which is something, and you will somehow
get through the slow days and the busy days and the dull
days and the hateful days and the rare days, all both so delightful
and so disappointing because
we are all so alike and so different.
you find the turn-off, drive through the most dangerous
part of town, feel momentarily wonderful as Mozart works
his way into your brain and slides down along your bones and
out through your shoes.
it’s been a tough fight worth fighting
as we all drive along
betting on another day.
gamblers all, charles bukowski.
